Fotoğraf: Sezen Yalçınkaya

HATA PAYI

Sanki çok şey istiyoruz hayattan.



Adil mi sence?



Anlamadıkça insanlar, bütün bu yapılanlar neden?



Kötü insanlar mıyız, cevabın var mı?



Titreşimde kalan her şey çöp.



Haydi yapma.



Beklemiyordum deme.



Deme.



Hislerine sıçayım o halde.



Yarım olan her şeye,



Hata payı bırakmayı unutmuşuz.



Bilmiyorsun ama,



Edebiyat kendini bilmekmiş.



Pardon da, kim kendini gerçekten edebiyat yapıyor sanmış?







Bak o susuyor.



Atıyor, kırıyor, parçalıyor.



Nesnelere yaptığı zulmü,



Duvarda kurumaya bırakılan kan iziyle kıyaslıyor.



Gerçeklere davet edeyim mi seni?



Dans ederiz bir gece ve ben sonra,



Yok olurum.



Yok.

3.1.2011
bala

Hiç yorum yok: