KOY VER GİTSİN

şimdi ben kalkıp da bu düşünceden

yağmur, çamur, su, toprak

ve mütemadiyen hepimizin annesi aynıdır

bütün küfürler bir yerinde toplanır

şehrin saçak altları bunun için vardır

şimdi ben kalkıp bu düşünceden

tava, yumurta, kavurma, haşlama

ve bozulur her şey illa ki

kırarken elimize de yumurta bulaşır

ki çeşmeler vardır düzenli mutfaklarda

                                             düzen gereklidir

RET GİT

bir gecede şair oldum çıktım

biraz hava alayım dedim açıkcası

sigara yaktım havanın yanına ayrıca

sıkıldım biraz eğlenmek işte

bir gecede şair oldum çıktım

kapı eşiğinde silmedim ayaklarımı

durdum ama biraz evet

beklettiysem kusura bakma evet

biraz hava alayım dedim açıkcası

bir tekrara düştüm sokakta evet

evet anlatacaklarım var

şehirden geliyorum

bir saniye

şair oldum çıktım

çıktım

(n)çık

ol

ma

mış

SİZİ ÇÖZDÜM OĞLUM

sizi çözdüm oğlum şiirime başlıyorum şiirime başlıyorum

çektim yoldan her şeyi

geliyorum..

bazen korkuyorum kirlenecek diye çarşaflar

genelde ve sık sık hep tutuyorum

içimde kendimi ben..

nereye gidiyor bilmiyorum onca küçük ben

çarşaflar temiz kalsa da

kirli çamaşırlarla dolaşıyorum ben..

sizi çözdüm oğlum şiirim devam ederken

biliyorum ki ben tek şiirle olmaz

diye yazıyorum

bu ikinci şiirim itiraf ediyorum

ve beni affedin diye söylüyorum

dürüstüm sanmayı seviyorum

ne de olsa çamaşırlarım iç

ve iç’im karanlık